


{"id":22838,"date":"2023-03-29T11:28:25","date_gmt":"2023-03-29T09:28:25","guid":{"rendered":"https:\/\/pbp.womczest.edu.pl\/new\/?page_id=22838"},"modified":"2023-03-30T10:58:24","modified_gmt":"2023-03-30T08:58:24","slug":"rok-2022-rokiem-rzemiosla-w-wojewodztwie-slaskim","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/pbp.womczest.edu.pl\/new\/rok-2022-rokiem-rzemiosla-w-wojewodztwie-slaskim\/","title":{"rendered":"Rok 2022 Rokiem Rzemios\u0142a w Wojew\u00f3dztwie \u015al\u0105skim"},"content":{"rendered":"<p><strong>Rok 2022 Rokiem Rzemios\u0142a w Wojew\u00f3dztwie \u015al\u0105skim. <\/strong><strong>Galeria Sztuki Odlewniczej im. Profesora Wac\u0142awa Sakwy Politechniki Cz\u0119stochowskiej. <\/strong><strong><em>Fotoreporta\u017c Jaros\u0142awa Duma\u0144skiego.<\/em><\/strong><\/p>\n<p>Na mapie administracyjnej Polski jedynie w Wojew\u00f3dztwie \u015al\u0105skim lokalny sejmik og\u0142osi\u0142 rok 2022 Rokiem Rzemios\u0142a. W tym kontek\u015bcie, obejmuj\u0105c my\u015blami ca\u0142e rzemios\u0142o, chcia\u0142bym symbolicznie skupi\u0107 si\u0119 przy rzemio\u015ble artystycznym. Obrazem jego jest Galeria Sztuki Odlewniczej im. Profesora Wac\u0142awa Sakwy maj\u0105ca sw\u0105 siedzib\u0119 w pomieszczeniach Politechniki Cz\u0119stochowskiej. Tej instytucji po\u015bwi\u0119ci\u0142em kolejn\u0105 wystaw\u0119 w Publicznej Bibliotece Pedagogicznej RODN WOM w Cz\u0119stochowie, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna by\u0142o ogl\u0105da\u0107 w okresie dekady 2022 roku i w pierwszych czterech miesi\u0105cach roku 2023. Zaaran\u017cowa\u0142em j\u0105 fotografiami wykonanymi w Galerii przez cz\u0142onka Jurajskiego Fotoklubu Jaros\u0142awa Duma\u0144skiego. By\u0142a to kolejna prezentacja w ramach \u015bcis\u0142ej wsp\u00f3\u0142pracy pomi\u0119dzy Bibliotek\u0105 i Fotoklubem.<\/p>\n<p>Przypomnienie historii rzemios\u0142a polskiego ma na celu ukazanie klasycznych cech zawod\u00f3w r\u0119kodzielniczych. Wszelkie znamiona upami\u0119tniaj\u0105ce Rok Rzemios\u0142a skorelowano z obchodami 100 lecia powo\u0142ania Izby Rzemie\u015blniczej w Katowicach, kt\u00f3rej g\u0142\u00f3wn\u0105 misj\u0105 mia\u0142a by\u0107 ochrona przywilej\u00f3w tych\u017ce zawod\u00f3w. Krajowa Izba Rzemie\u015blnicza istnieje nadal pod now\u0105 nazw\u0105: Izba Rzemie\u015blnicza Ma\u0142ej i \u015aredniej Przedsi\u0119biorczo\u015bci. Ale, aby dobrze wczu\u0107 si\u0119 w problematyk\u0119 rzemios\u0142a trzeba zrozumie\u0107 i wiedzie\u0107 co oznacza owo poj\u0119cie. Rzemios\u0142o jest form\u0105 profesjonalnego, zawodowego realizowania przez jednostk\u0119 dzia\u0142alno\u015bci gospodarczej, kt\u00f3ra ma specjalistyczne przygotowanie zawodowe w danej dziedzinie. Rzemie\u015blnik musi prowadzi\u0107 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 we w\u0142asnym tylko imieniu. Mo\u017ce pracowa\u0107 jednoosobowo lub zatrudnia\u0107 znikom\u0105 liczb\u0119 wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w. Prac\u0119 rzemie\u015blnicz\u0105 charakteryzuj\u0105 liczne czynniki: specyficzne w\u0142a\u015bciwo\u015bci i charakter zaj\u0119cia, kameralny wymiar pracy, eliminacja uci\u0105\u017cliwych przejaw\u00f3w pracy w okre\u015blonym \u015brodowisku, \u015bwiadczenie us\u0142ug w skali i wymiarze gospodarstwa domowego. Rzemios\u0142o jako miniatura du\u017cego i monumentalnego przemys\u0142u jest jego\u00a0 wymiernym dope\u0142nieniem. Niew\u0105tpliwie korzystnie wp\u0142ywa na stabilizacj\u0119 bezrobocia oraz na struktury szkolnictwa zawodowego. Ta indywidualna metoda pracy, bli\u017aniaczo i r\u00f3wnolegle do przemys\u0142u staje si\u0119 r\u00f3wnie\u017c coraz bardziej nowoczesna. Bywa, \u017ce wyra\u017ana granica pomi\u0119dzy rzemios\u0142em, a drobnym, ma\u0142ym przemys\u0142em przestaje istnie\u0107.<\/p>\n<p>Zanim odnios\u0119 si\u0119 do problematyki rzemios\u0142a w Polsce chcia\u0142bym w wielkim skr\u00f3cie naszkicowa\u0107 jego t\u0142o europejskie. Gildia, nazwa pochodz\u0105ca z j\u0119zyka niemieckiego t\u0142umaczy si\u0119 jako: zwi\u0105zek, Gilde. W Polsce bardziej przyj\u0119\u0142o si\u0119 okre\u015blenie: konfraternia, maj\u0105ce \u017ar\u00f3d\u0142o w filologii \u0142aci\u0144skiej, czyli wsp\u00f3\u0142bractwo. Si\u0119gaj\u0105c do historii: organizacja obronna, religijna albo tylko towarzyska w \u015bredniowiecznej Europie. Kupiectwo wywy\u017cszy\u0142o si\u0119 ponad inne spo\u0142eczno\u015bci zawodowe jako warstwa najzamo\u017cniejsza. Bandy z\u0142odziei i rabusi\u00f3w zagra\u017ca\u0142y karawanom kupieckim w\u0119druj\u0105cym po szlakach handlowych. W\u0142a\u015bciciele warto\u015bciowych towar\u00f3w organizowali si\u0119 w gildie zapewniaj\u0105c produktom skuteczn\u0105 ochron\u0119 i ponosz\u0105c razem koszty transport\u00f3w. W p\u00f3\u0142nocnej cz\u0119\u015bci starego kontynentu wsp\u00f3lnoty takie przyj\u0119\u0142y nazw\u0119 cech\u00f3w rzemie\u015blniczych. Nasza polska nazwa: gie\u0142da wywodzi si\u0119 z j\u0119zyka dolnoniemieckiego obowi\u0105zuj\u0105cego w p\u00f3\u0142nocnych landach niemieckich i Holandii. Natomiast zwrot: die Gilde zapo\u017cyczony zosta\u0142 ze staro skandynawskiego: gildii, bezpo\u015brednio nazywaj\u0105cy: stowarzyszenie, zebranie i wreszcie cech rzemie\u015blniczy. Gildie rzemie\u015blnicze kszta\u0142towa\u0142y si\u0119 by s\u0142u\u017cy\u0107 pomy\u015blno\u015bci gospodarczej konkretnych zawod\u00f3w rzemie\u015blniczych. Okre\u015bla\u0142y wyra\u017ane, indywidualne monopole ka\u017cdego z zawod\u00f3w. Znaczn\u0105 popularno\u015bci\u0105 cieszy\u0142y si\u0119 konfraternie w\u015br\u00f3d tw\u00f3rc\u00f3w sztuki. Adept zawodu artystycznego by\u0142 przyjmowany do gildii jako terminator. Po kilkuletnim okresie nauki, czeladnictwa przedstawia\u0142\u00a0 swoj\u0105 prac\u0119 pod ocen\u0119 pracodawcy i przyjmowa\u0142 tytu\u0142 oraz status mistrza.\u00a0 Wyzwala\u0142 si\u0119 do zawodowej samodzielno\u015bci. Fakt ten uprawnia\u0142 do zorganizowania swojego, w\u0142asnego warsztatu. Cechy tw\u00f3rcze posiada\u0142y archiwa. Podobno najobszerniejsze, niezwykle cenne archiwum malarzy Gildii \u015bw. \u0141ukasza siedzib\u0119 sw\u0105 mia\u0142o w Antwerpii. Od schy\u0142ku wieku 16 okre\u015blenie: rzemie\u015blnik zacz\u0119\u0142o stopniowo ust\u0119powa\u0107 coraz bardziej popularnemu, a\u017c do czas\u00f3w wsp\u00f3\u0142czesnych: artysta. Przyk\u0142adem artysty ukszta\u0142towanego przez Gildi\u0119 jest sam Rembrandt Harmenszoon\u00a0 van Rijn. Geniusz swego wrodzonego talentu ukszta\u0142towa\u0142 w prywatnych pracowniach: Jacoba van Swanenburgha \u00a0oraz Pietera Lastmana. W ci\u0105gu ca\u0142ego tw\u00f3rczego \u017cycia aktywnie prowadzi\u0142 do\u015b\u0107 du\u017cy warsztat malarski, kt\u00f3ry wykszta\u0142ci\u0142 przynajmniej kilkudziesi\u0119ciu samodzielnych malarzy. W Polsce wielu grafik\u00f3w, rze\u017abiarzy, malarzy, projektant\u00f3w zrzesza\u0142o si\u0119 i zrzesza nadal w grupy tw\u00f3rcze nawi\u0105zuj\u0105c, przynajmniej w ich nazewnictwie, do tradycji Gildia\u0144skiej. Cech Artyst\u00f3w Plastyk\u00f3w Jednor\u00f3g to ugrupowanie malarzy powsta\u0142e w Krakowie, kt\u00f3rego lata \u015bwietno\u015bci przypad\u0142y w dziesi\u0119cioleciu \u00a01925-1935. Przynale\u017c\u0105cy do Cechu tw\u00f3rcy troszczyli si\u0119 o warsztat malarski dzie\u0142 z pierwszoplanow\u0105 rol\u0105 koloru dor\u00f3wnuj\u0105c\u0105 wypracowanej formie. Wsp\u00f3\u0142istnia\u0142 z bli\u017aniacz\u0105 grup\u0105 koloryst\u00f3w: Kapi\u015bci Polscy. W Jednorogu byli: Felicjan Szcz\u0119sny Kowarski, Jan Rubczak, Jan Wac\u0142aw Zawadowski, Jan Hrynkowski, Jerzy Fedkowicz, Eugeniusz Eibisch, Leonard P\u0119kalski, Ludwik Misky. Bractwo \u015bw. \u0141ukasza to wsp\u00f3lnota artyst\u00f3w aktywowana w 1925 roku, a dzia\u0142a\u0142a do roku 1939. Powsta\u0142a\u00a0 z inicjatywy uczestnik\u00f3w pierwszego pleneru w Kazimierzu Dolnym nad Wis\u0142\u0105: Tadeusza Pruszkowkiego, Aleksandra J\u0119drzejewskiego, Jana Gotarda, Edwarda Kokoszki, Antoniego Michalaka, Janusza Podoskiego, Mieczys\u0142awa Schulza, Jana Wydry, Jana Zamoyskiego. Zesp\u00f3\u0142 uzupe\u0142nili w czasie p\u00f3\u017aniejszym: Stefan P\u0142u\u017ca\u0144ski, Antoni Grabarz, Jeremi Kubicki, Bernard Tadeusz Frydrysiak, Czes\u0142aw Wdowiszewski, Eliasz Kanarek, Boles\u0142aw Cybis. \u0141ukaszowcy, wraz ze swoim profesorem Tadeuszem Pruszkowskim w warszawskiej Szkole Sztuk Pi\u0119knych si\u0119gali do wzor\u00f3w i za\u0142o\u017ce\u0144 estetycznych malarstwa 16 i 17 wieku. Tworzyli kompozycje historyczne, portrety, pejza\u017ce, sceny rodzajowe, motywy biblijne, religijne. Stosunkowo m\u0142od\u0105 organizacj\u0105 jest Og\u00f3lnopolski Cech Rzemie\u015blnik\u00f3w Artyst\u00f3w. Powo\u0142ana zosta\u0142a dla rozwoju i promowania rzemios\u0142a artystycznego. Statut Cechu przewiduje kooperacj\u0119\u00a0 oraz realizacj\u0119 zintegrowanych projekt\u00f3w \u015brodowisk polskich artyst\u00f3w-rzemie\u015blnik\u00f3w. W latach 60 tych 20 wieku zacz\u0119to organizowa\u0107 ekspozycje prezentuj\u0105ce najcenniejsze dzie\u0142a tw\u00f3rc\u00f3w. Izby rzemie\u015blnicze zosta\u0142y wzbogacone i uzupe\u0142nione o Komisje Rzemios\u0142 Artystycznych, kt\u00f3re maj\u0105 dba\u0107 o wystawy lokalne, og\u00f3lnopolskie, jak i poza granicami kraju. Lata 80 te ubieg\u0142ego stulecia to czas pojawiania si\u0119 Klub\u00f3w Mistrza Rzemios\u0142a Artystycznego. Integrowanie \u015brodowiska mia\u0142o odbywa\u0107 si\u0119 poprzez organizowanie wystaw i spotka\u0144 oraz seminari\u00f3w, popularyzacj\u0119 zanikaj\u0105cych zawod\u00f3w rzemios\u0142a artystycznego. Czas lat ostatnich dominowa\u0142 o\u017cywieniem wsp\u00f3\u0142pracy Cechu ze szkolnictwem zawodowym ucz\u0105cym m\u0142odzie\u017c zawod\u00f3w rzemios\u0142a artystycznego i maj\u0105cym swoisty potencja\u0142 artystyczny. Zosta\u0142a nawi\u0105zana \u015bcis\u0142a wsp\u00f3\u0142praca ze Stowarzyszeniem Historyk\u00f3w Rzemios\u0142a Artystycznego Artificium daj\u0105ca wyraz w organizowanych konferencjach naukowych przybli\u017caj\u0105cych wiedz\u0119 o rzemio\u015ble artystycznym.<\/p>\n<p>Polska ma bogate tradycje rzemie\u015blnicze. Dominuj\u0105 takie bran\u017ce jak: spo\u017cywcza, odzie\u017cowo-tekstylna, drzewna, budowlana, metalowa, elektroniczna oraz elektrotechniczna. Organizacj\u0105 skupiaj\u0105c\u0105 w swych strukturach cechy rzemios\u0142, izby i sp\u00f3\u0142dzielnie rzemie\u015blnicze jest Zwi\u0105zek Rzemios\u0142a Polskiego. Si\u0119gaj\u0105c\u00a0 w historyczn\u0105 przesz\u0142o\u015b\u0107\u00a0 rzemios\u0142o w Polsce formowa\u0142o si\u0119 w czasach pocz\u0105tkowego okresu piastowskiego. Pierwsze cechy organizowa\u0142y si\u0119 ju\u017c w 13 wieku. Szczeg\u00f3lnie ci\u0119\u017ckim okresem dla rzemios\u0142a by\u0142y lata czterdzieste i pi\u0119\u0107dziesi\u0105te, tu\u017c po zako\u0144czeniu 2 Wojny \u015awiatowej. Okoliczno\u015bci gospodarcze i polityczne wywo\u0142ywa\u0142y stagnacj\u0119 w\u015br\u00f3d rzemie\u015blnik\u00f3w. Ale, jednocze\u015bnie ta grupa zawodowa skutecznie realizowa\u0142a wieloletni proces rekonstrukcji w\u0142asnego \u015brodowiska. Sztuka u\u017cytkowa nazywana tak\u017ce rzemios\u0142em artystycznym dotyczy ca\u0142ego spektrum powstawania i realizacji przedmiot\u00f3w posiadaj\u0105cych wysokie i nieprzeci\u0119tne walory artystyczne, estetyczne. Mam tu na my\u015bli szczeg\u00f3lnie obiekty ceramiczne, odlewnicze, tkackie, meblowe, z\u0142otnicze, oku\u0107 metalowych, snycerskie, stolarstwa artystycznego z intarsj\u0105 w\u0142\u0105cznie, kowalstwa artystycznego, metaloplastyki, kotlarstwa, konwisarstwa, jubilerstwa, emalierstwa, p\u0142atnerstwa z mieczownictwem, rusznikarstwa, introligatorstwa, zegarmistrzostwa, fajkarstwa, witra\u017cownictwa, powo\u017anictwa, lutnictwa, szk\u0142a unikatowego, porcelany i fajansu, itp.\u00a0 Tego typu artystyczne przedmioty produkuje si\u0119 tak\u017ce w fabrykach, zak\u0142adach przemys\u0142owych. Jest to tzw. przemys\u0142 artystyczny, kt\u00f3rym okre\u015bla si\u0119 r\u00f3wnie\u017c przedmioty rzemios\u0142a artystycznego. 20 wiek przyni\u00f3s\u0142 rozw\u00f3j i rozkwit artystycznej tw\u00f3rczo\u015bci unikatowej. Tworzyli i tworz\u0105 j\u0105 w swych pracowniach tzw. arty\u015bci, zapewniaj\u0105c pe\u0142ny proces kszta\u0142towania swych misternych cz\u0119sto dzie\u0142. Od pomys\u0142u, wst\u0119pnych roboczych szkic\u00f3w, poprzez dopracowany projekt, a\u017c po realizacj\u0119 ko\u0144cow\u0105 i finaln\u0105 w materiale adekwatnym dla wytworu. Niezwykle intensywnie rozwin\u0119\u0142a si\u0119 sztuka projektowania przedmiot\u00f3w artystycznych dla przemys\u0142owych linii produkcyjnych. Powszechnie znana jest pod nazwami: wzornictwo artystyczne lub wzornictwo przemys\u0142owe. Dzie\u0142a pochodz\u0105ce z takich w\u0142a\u015bnie pracowni rzemie\u015blniczo-artystycznych gromadzi cz\u0119stochowska Galeria Sztuki Odlewniczej.<\/p>\n<p>Obecny kierownik Galerii Sztuki Odlewniczej im. Profesora Wac\u0142awa Sakwy, dr in\u017c. Maciej Nadolski, podczas naszej wsp\u00f3lnej rozmowy opowiedzia\u0142 mi kilka szczeg\u00f3\u0142\u00f3w zwi\u0105zanych z Galeri\u0105, kt\u00f3ra obecnie ma status wydzielonej jednostki Wydzia\u0142u In\u017cynierii Produkcji i Technologii Materia\u0142\u00f3w Politechniki Cz\u0119stochowskiej: <em>Funkcjonowanie Muzeum jest z pewno\u015bci\u0105 nietypowe z tej racji, \u017ce znajduje si\u0119 w strukturze uczelni technicznej. W zbiorach Muzeum-Galerii znajduje si\u0119 oko\u0142o 140-150 eksponat\u00f3w figuralnych, z kt\u00f3rych znaczn\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 s\u0105\u00a0 prace dyplomowe student\u00f3w Politechniki ko\u0144cz\u0105cych kierunek: odlewnictwo, albo\u00a0 realizuj\u0105cych dyplomy ko\u0144cowe z zakresu typowego odlewnictwa artystycznego. Prosz\u0119, zwr\u00f3c\u0119 Pana uwag\u0119 na wyr\u00f3\u017cniaj\u0105ce si\u0119 w kolekcji rze\u017aby. Niew\u0105tpliwie jedn\u0105 z ciekawszych realizacji prac dyplomowych jest rze\u017aba pt.: Ko\u0144, powsta\u0142a wed\u0142ug szkic\u00f3w Leonarda da Winci dzi\u0119ki Dorocie Boraty\u0144skiej. Pani Dorocie uda\u0142o si\u0119 uzyska\u0107 bry\u0142\u0119 i sylwet\u0119 konia w miniaturze jako odlew z naniesion\u0105 na jego powierzchni\u0119 odpowiedni\u0105 patyn\u0105. Inn\u0105 bardzo ciekaw\u0105 kompozycj\u0105 z zakresu odlewnictwa artystycznego jest praca: Lifecasting, autorstwa El\u017cbiety Piust. Twarz ludzka bywa jednym z trudniejszych motyw\u00f3w do kopiowania, odlewania. Wykonana zosta\u0142a z br\u0105zu w technice wytapianego modelu , ale z racji misji dydaktycznej Galerii eksponowane s\u0105 modele wykonane w r\u00f3\u017cnych technologiach. Pierwszym i podstawowym warunkiem jest fakt, aby odlew by\u0142 wykonany dobrze(\u2026) \u00a0<\/em>Skorzystam z okazji i wyja\u015bni\u0119 czym charakteryzuje si\u0119 takie podej\u015bcie do kreacji estetycznej. Lifecasting jest procesem tworzenia tr\u00f3jwymiarowej kopii \u017cywego ludzkiego cia\u0142a za pomoc\u0105 technik formowania i odlewania. Lifecasting okre\u015bla si\u0119 tak\u017ce jako: rzucanie \u017cycia. W sztuce polskiej najbardziej znan\u0105 i wybitn\u0105 rze\u017abiark\u0105, kt\u00f3ra tworzy\u0142a swoje dzie\u0142a przestrzenne zdejmuj\u0105c odlewy z ludzkiego cia\u0142a by\u0142a Alina Szapocznikow. Pocz\u0105tkowo tworzy\u0142a pe\u0142ne ekspresji uproszczone rze\u017aby figuralne. Od 1963 roku w Pary\u017cu zacz\u0119\u0142a stosowa\u0107 tworzywa sztuczne: poliester, poliuretan wykonuj\u0105c odlewy w\u0142asnego cia\u0142a multiplikowane w barwnych \u017cywicach syntetycznych, czasem z dodaniem efekt\u00f3w \u015bwietlnych. Szczeg\u00f3lnie osobisty charakter nosz\u0105 cykle prac wykonanych w ostatnich latach \u017cycia: Tumeurs 1969\u20131971 i Zielnik 1972 powsta\u0142e z odlew\u00f3w cia\u0142a syna.<em> (\u2026) Omawiaj\u0105c odlewy artystyczne nale\u017cy wspomnie\u0107 o odlewach szczeg\u00f3lnych jakimi s\u0105 dzwony. W zbiorach Galerii najstarszym i najcenniejszym jest spi\u017cowy dzwon gotycki pod nazw\u0105: Maria, z roku 1482. Jest to dzwon odlany w czasach Kazimierza 4 Jagiello\u0144czyka z napisem w g\u00f3rnej cz\u0119\u015bci p\u0142aszcza: O rex gloriae veni cum pace amen Ave Maria graci. MCCCCIXXXII (Przyb\u0105d\u017a Kr\u00f3lu Chwa\u0142y z pokojem. Amen. Zdrowa\u015b Mario \u0142aski\u20261482) P\u0142aszcz zdobiony jest tak\u017ce or\u0142em Piast\u00f3w Opolskich. Masa dzwonu wynosi 450 kg, \u015brednica 950 mm, a wysoko\u015b\u0107 920 mm. Jest on najwi\u0119kszym odlewem prezentowanym w galerii, a tak\u017ce starszym od dzwonu Zygmunta z wie\u017cy Wawelu. Dzwon zosta\u0142 odlany przez ludwisarza, kt\u00f3rego podpisem jest tzw. gmerk o formie czterolistnej koniczyny z ptakiem osadzonym w polu jej \u015brodka. Obecny eksponat w swych latach \u015bwietno\u015bci wisia\u0142 w dzwonnicy ko\u015bcio\u0142a jednej z opolskich parafii. I przyszed\u0142 moment, \u017ce p\u0119k\u0142. Przesta\u0142 gra\u0107. Naprawa okaza\u0142a si\u0119 trudna i nieop\u0142acalna. Zosta\u0142 wi\u0119c przeznaczony do przetopienia. Uratowa\u0142 go od ca\u0142kowitej zag\u0142ady znajomy, zaprzyja\u017aniony ludwisarz. Inny, mniejszy dzwon: Jan ze wspania\u0142ym zdobnictwem baroku zosta\u0142 odlany w roku 1773 i pochodzi z renomowanej ludwisarni Gottried\u00f3w-Anthony\u2019ch w Gda\u0144sku. Innymi per\u0142ami Galerii s\u0105: wiekowy dzwon sygnowany przez Hermana Benningka; spi\u017cowa 18 wieczna lufa dzia\u0142a regimentowego z warsztatu Johanna Meyera; popiersie Stanis\u0142awa Augusta Poniatowskiego wykonane w br\u0105zie wed\u0142ug pomys\u0142u projektowego kr\u00f3lewskiego rze\u017abiarza Le Bruna oraz pos\u0105\u017cek hetmana polnego koronnego Stefana Czarnieckiego; przykuwaj\u0105 wzrok 19 wieczne bia\u0142e odlewy Auguste Luis Moreau. Z \u017celiwa powsta\u0142a rze\u017aba Lausere; przed wiekami stworzono sygnatur\u0119 z ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Antoniego w Kozieg\u0142\u00f3wkach; odlano tak\u017ce Chrystusa dla ko\u015bcio\u0142a w podcz\u0119stochowskim Olsztynie\u2026<\/em><\/p>\n<p><em>Kierunek studi\u00f3w zwi\u0105zany z odlewnictwem da\u0142 przepustk\u0119 do \u017cycia zawodowego kilkuset odlewnikom, kt\u00f3rzy pracuj\u0105 w przemy\u015ble lub rzemio\u015ble. Mamy wielu dobrych znajomych i przyjaci\u00f3\u0142 w\u015br\u00f3d ludwisarzy. Sam wsp\u00f3\u0142pracuj\u0119 ze \u015brodowiskiem tych rzemie\u015blnik\u00f3w. Bywa, \u017ce interesuj\u0105ce przedmioty odlane z metali, a z r\u00f3\u017cnych powod\u00f3w maj\u0105ce by\u0107 przetopione trafiaj\u0105 dzi\u0119ki nim do Galerii. W\u015br\u00f3d dzwon\u00f3w zgromadzonych w kolekcji s\u0105 prace dyplomowe, chocia\u017cby pr\u00f3ba naprawy dzwonu metod\u0105 przelewania, a zapocz\u0105tkowana przez Paula Chambo. Niezwykle ciekawym jest przekr\u00f3j dzwonu wzd\u0142u\u017c osi, kt\u00f3ry ukazuje wn\u0119trze jego czaszy. Najgrubszym jest pier\u015bcie\u0144 odsercowy, a wi\u0119c obszar poddawany uderzeniom serca w dzwon. U g\u00f3ry dzwon jest w\u0119\u017cszy. Popiersie polskiego geologa, in\u017cyniera g\u00f3rnictwa, meteorologa, badacza Ameryki Po\u0142udniowej, rektora Uniwersytetu w Santiago Ignacego Domeyki autorstwa Teresy Bruskiewicz, jako dyplom, jest tzw. wt\u00f3rnikiem. Orygina\u0142 rze\u017aby znajduje si\u0119 w Peru. Mamy tu bardzo dobry odlew zrealizowany w nowej technologii wzmocnionej formy, w metodzie wytapianego modelu ze zbrojeniem i w postaci w\u0142\u00f3kna ceramicznego. Ciekaw\u0105 prac\u0105 dyplomow\u0105 jest figura Jezusa Chrystusa projektu Romano Bufani, a skopiowana przez Marka Czy\u017ca. Rze\u017aba w skali 1:5 wygra\u0142a konkurs rze\u017abiarski. W Cz\u0119stochowie znany jest pomnik zrealizowany na podstawie tego projektu. Dominuje w pejza\u017cu miejskim u zbiegu Alei Jana Paw\u0142a 2 i trasy DK 1. Jednym z eksponat\u00f3w jest aplika wykonana przez pracownik\u00f3w Katedry Odlewnictwa w ramach prac rekonstrukcyjnych Zamku Kr\u00f3lewskiego w Warszawie. Wynik\u0142a wtedy konieczno\u015b\u0107 przywr\u00f3cenia \u015bwietno\u015bci historycznym br\u0105zom dekoracyjnym reprezentacyjnych pomieszcze\u0144 zamkowych. Dokumentuje pierwsze, nowatorskie zastosowanie silikonowych kauczuk\u00f3w w polskim odlewnictwie artystycznym(\u2026)<\/em><\/p>\n<p>Galeria spe\u0142nia dwie r\u00f3wnoznaczne spo\u0142eczno\u015bciowe role. Przede wszystkim s\u0142u\u017cy uczelni dla dydaktyki student\u00f3w, a jednocze\u015bnie oczekuje zwiedzania swoich zbior\u00f3w przez mi\u0142o\u015bnik\u00f3w sztuki, ludzi zainteresowanych przestrzennymi lub p\u0142asko rze\u017abionymi kompozycjami zamkni\u0119tymi w ci\u0119\u017carach, po\u0142yskach albo matach br\u0105zu, mosi\u0105dzu, \u017celiwa, itp. Galeria jest \u00a0oryginalnym muzeum gromadz\u0105cym, eksponuj\u0105cym wiele cennych eksponat\u00f3w i dzie\u0142 plastyki, cz\u0119sto daj\u0105c im drugie \u017cycie. Plac\u00f3wka posiada liczne odlewy dekoracyjne, artystyczne pochodz\u0105ce z dalszej czy bli\u017cszej historii, a tak\u017ce zdecydowanie wsp\u00f3\u0142czesne. Kolekcja zgromadzonych przedmiot\u00f3w zabytkowych zbudowana zosta\u0142a z indyjskich i chi\u0144skich naczy\u0144 przeznaczonych do spalania wonno\u015bci i kadzide\u0142,\u00a0 pasterskich dzwonk\u00f3w kultowych, pos\u0105\u017ck\u00f3w b\u00f3stw, rze\u017ab portretowych i gabinetowych, medali, \u015bwiecznik\u00f3w, popielnic, przycisk\u00f3w do papieru, no\u017cy papeteryjnych, pater owocowych, puzder, cynowych kufli do piwa, kielich\u00f3w, z wizualnych wyobra\u017ce\u0144 b\u00f3stw bardzo wczesnych cywilizacji dorzeczy Tygrysu i Eufratu.<\/p>\n<p>Galeri\u0119 wymy\u015bli\u0142, wymarzy\u0142, utworzy\u0142 nie\u017cyj\u0105cy profesor Wac\u0142aw Sakwa, kt\u00f3ry ukochane odlewnictwo mocno osadzi\u0142 w sta\u0142ej strukturze pracy pedagogicznej Politechniki Cz\u0119stochowskiej. Punktem wyj\u015bcia by\u0142 fakt przekazania uczelni przez profesora w\u0142asnej, prywatnej kolekcji odlew\u00f3w artystycznych. Kim by\u0142 ojciec Galerii Odlewnictwa? Profesor Wac\u0142aw Sakwa, kt\u00f3rego posta\u0107 patronuje Galerii urodzi\u0142 si\u0119 28.04.1919 roku. Wykszta\u0142cenie wy\u017csze osi\u0105gn\u0105\u0142 w Wydziale Hutniczym Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej w Krakowie. Pracowa\u0142 jako inspektor techniczny w krakowskim Zjednoczeniu Przemys\u0142u Odlewniczego, a nast\u0119pnie obj\u0105\u0142 stanowisko dyrektora technicznego Huty Blachownia ko\u0142o Cz\u0119stochowy. Zajmowa\u0142 si\u0119 dydaktyk\u0105 jako profesor i kierownik\u00a0 Katedry Technologii Metali Szko\u0142y In\u017cynierskiej w Cz\u0119stochowie. W szkole tej stworzy\u0142 Wydzia\u0142 Metalurgiczny, w kt\u00f3rym by\u0142 dziekanem, a Katedr\u0105 Odlewnictwa kierowa\u0142 przez wszystkie lata etatowej pracy w Politechnice b\u0119d\u0105cej nast\u0119pczyni\u0105 Szko\u0142y In\u017cynierskiej. Przez okres dw\u00f3ch kadencji, w latach 1959-1965 piastowa\u0142 godno\u015b\u0107 rektora. Profesor Wac\u0142aw Sakwa znacznie przyczyni\u0142 si\u0119 do rozwoju kadry naukowej, a tak\u017ce do podwy\u017cszenia poziomu nauczania uczelni w gronie wszystkich wy\u017cszych szk\u00f3\u0142 technicznych w Polsce. Jako nauczyciel akademicki zwi\u0105zany by\u0142 tak\u017ce z Politechnik\u0105 \u015al\u0105sk\u0105. By\u0142 laureatem wielu wyr\u00f3\u017cnie\u0144. Profesor Wac\u0142aw Sakwa zmar\u0142 4.04.1992 roku w Katowicach.<\/p>\n<p>Niezwykle czu\u0142ym i wra\u017cliwym opiekunem Galerii-Muzeum by\u0142 nast\u0119pca profesora Sakwy, profesor dr in\u017c. Zbigniew Pi\u0142kowski, kt\u00f3ry uwa\u017ca si\u0119 za wychowanka tw\u00f3rcy uczelnianej kolekcji i kontynuatora jego osi\u0105gni\u0119\u0107. Urodzi\u0142 si\u0119 w roku 1933, a studia uko\u0144czy\u0142 w Wydziale Metalurgicznym Politechniki Cz\u0119stochowskiej. Dyplom politechniczny uzyska\u0142 w roku 1957, a doktorat w roku 1965 w Wydziale Mechaniczno-Technologicznym Politechniki \u015al\u0105skiej. By\u0142 wieloletnim wyk\u0142adowc\u0105 i pracownikiem naukowym Politechniki Cz\u0119stochowskiej. W latach 1970-1973 piastowa\u0142 stanowisko dyrektora Instytutu Technologii Metali, a w latach 1973-1980 kierownika Katedry Odlewnictwa. Profesorem belwederskim zosta\u0142 w roku 1989. Zawsze interesowa\u0142 si\u0119 problemami\u00a0 i zagadnieniami powi\u0105zanymi z technologi\u0105 tworzenia pow\u0142ok ochronnych, odlewnictwem ci\u015bnieniowym oraz z przep\u0142ywow\u0105 obr\u00f3bk\u0105 filtracyjno-modyfikacyjn\u0105. Odlewnictwo artystyczne, a w nim: medalierstwo i rze\u017aba tr\u00f3jwymiarowa zawsze znajdowa\u0142o w\u015br\u00f3d licznych pasji profesora miejsce nadrz\u0119dne. Apogeum plastycznych poszukiwa\u0144 Zbigniewa Pi\u0142kowskiego zamanifestowa\u0142o si\u0119 w latach 1976-1977, cho\u0107 jego pocz\u0105tek to rok 1969. Wszystko zacz\u0119\u0142o si\u0119 od wspomnianych ju\u017c wcze\u015bniej prac konserwatorsko-rekonstrukcyjnych historycznych br\u0105z\u00f3w dla Zamku Kr\u00f3lewskiego w Warszawie. Indywidualna spu\u015bcizna tw\u00f3rcza profesora zamyka si\u0119 w stworzeniu kilkunastu relief\u00f3w, kilkudziesi\u0119ciu medali oraz kilku dziesi\u0105tek projekt\u00f3w, szkic\u00f3w wraz z realizacjami docelowymi opracowanymi w szlachetnym br\u0105zie. Kompozycje tw\u00f3rcy posiadaj\u0105 zbiory i kolekcje, mi\u0119dzy innymi: Muzeum 600 lecia Klasztoru Jasnog\u00f3rskiego, Zamku Kr\u00f3lewskiego w Warszawie, Muzeum Watyka\u0144skiego, Muzeum Sztuki Medalierskiej we Wroc\u0142awiu. W roku 1985 Minister Kultury i Sztuki jako wyraz podziwu dla ca\u0142o\u015bciowych osi\u0105gni\u0119\u0107 plastycznych i artystycznych profesora Pi\u0142kowskiego obdarowa\u0142 zacnego pasjonata wyj\u0105tkowym certyfikatem. 24.05.2002 roku profesor Zbigniew Pi\u0142kowski wyg\u0142osi\u0142 autorski referat pt.: Nieodej\u015bcie&#8230;towarzysz\u0105cy sesji naukowej z okazji Dnia Hutnika. Odby\u0142a si\u0119 ona w Politechnice Cz\u0119stochowskiej. Wyk\u0142adowca w swych s\u0142owach pragn\u0105\u0142 przekona\u0107 s\u0142uchaczy do pogl\u0105du m\u00f3wi\u0105cego o tym jak utworzenie Galerii Sztuki Odlewniczej sta\u0142o si\u0119 dla jej pomys\u0142odawcy metod\u0105 i pomys\u0142em aby na zawsze nie odej\u015b\u0107 z Uczelni, Wydzia\u0142u, Katedry i wreszcie z pami\u0119ci ludzi. Jednocze\u015bnie w\u0142adze Politechniki Cz\u0119stochowskiej otworzy\u0142y i uruchomi\u0142y pierwszy w Polsce carillon. Jest on sk\u0142adow\u0105 wolno stoj\u0105cego mechanizmu zegarowego usytuowanego na terenie dziedzi\u0144ca przed budynkiem Wydzia\u0142u In\u017cynierii Procesowej, Materia\u0142owej i Fizyki Stosowanej, w kt\u00f3rym mie\u015bci si\u0119 Galeria. Carillon, z j\u0119zyka francuskiego t\u0142umaczy si\u0119: gra dzwon\u00f3w. Jest instrumentem muzycznym z grupy idiofon\u00f3w uderzanych, posiadaj\u0105cym zesp\u00f3\u0142 dzwon\u00f3w wie\u017cowych. Przystosowane s\u0105 do tego aby mog\u0142y wybija\u0107 melodie swoimi metalowymi sercami dzi\u0119ki specyficznej klawiaturze. Dziesi\u0119\u0107 serc dzwon\u00f3w po\u0142\u0105czonych\u00a0 z zegarem, poruszaj\u0105c si\u0119 wygrywaj\u0105 i wydzwaniaj\u0105: Gaude Mater Polonia i Gaudeamus Igitur. Przytocz\u0119 s\u0142owa samego Profesora Zbigniewa Pi\u0142kowskiego odnosz\u0105ce si\u0119 do Galerii: <em>Pe\u0142ni rol\u0119 ma\u0142ego muzeum profesjonalnego, a zarazem laboratorium dydaktycznego. Zgromadzone tu dzie\u0142a umo\u017cliwiaj\u0105 lepsze zrozumienie technik wykonawczych, prowadzenie por\u00f3wna\u0144, ocen, warto\u015bciowania profesjonalnych osi\u0105gni\u0119\u0107, tematycznych i technicznych rozwi\u0105za\u0144 <\/em>(&#8230;)<\/p>\n<p>Przechodz\u0105c przez kameralne, ton\u0105ce w ro\u015blinno\u015bci patio poprzedzaj\u0105ce wej\u015bcie do budynku Politechniki i samej Galerii usytuowanej tu\u017c za g\u0142\u00f3wnymi drzwiami, po prawej stronie mija si\u0119 Carillon. A po przeciwnej stronie instrumentu, symetrycznie zaaran\u017cowano kompozycj\u0119 rze\u017abiarsko-u\u017cytkow\u0105 spe\u0142niaj\u0105c\u0105 funkcj\u0119 fontanny. Zar\u00f3wno graj\u0105c\u0105 wie\u017c\u0119 zegara, jak i elementy rze\u017abiarskie stworzy\u0142 artysta odlewnik profesor Zbigniew Pi\u0142kowski. Formy te s\u0105 najlepszymi drogowskazami wiod\u0105cymi do Muzeum tych wszystkich, kt\u00f3rzy pragn\u0105 obcowa\u0107 z pi\u0119knem klasycznym, prawie nietkni\u0119tym przez jak\u0105kolwiek awangard\u0119. Ale, nie jakiego\u015b muzeum wyobra\u017ani, koncepcji, interpretacji\u2026W Galerii spotka\u0107 mo\u017cna samych starych, dobrych znajomych cz\u0119sto dawno niewidzianych, zapomnianych. Rze\u017aby fontanny wie\u0144cz\u0105ce kilkumetrowe, pionowe, ob\u0142e, tyczkowate podpory wieszcz\u0105 u progu Galerii tradycyjny, dostojny, troch\u0119 dworski, ale i antyczny jej charakter. Tu, na coko\u0142ach fruwaj\u0105 postacie pochodz\u0105ce gdzie\u015b ze staro\u017cytnych mitologii. W bramie dw\u00f3ch, poka\u017anych rozmiar\u00f3w, jakby zgubionych przez anio\u0142a, silnie i masywnie upierzonych skrzyde\u0142 pojawia si\u0119 na tle \u015bciany zieleni li\u015bci p\u00f3\u0142naga posta\u0107 w rzymskim he\u0142mie, z przerzucon\u0105 na biodrach i spuszczon\u0105 z prawego ramienia tunik\u0105. Legionista w lewej r\u0119ce dzier\u017cy pik\u0119 z ostrym grotem , a prawa d\u0142o\u0144 podtrzymuje okr\u0105g\u0142\u0105 mis\u0119. Po swej prawicy \u017co\u0142nierz czuje obecno\u015b\u0107 zupe\u0142nie nagiego m\u0142odzie\u0144ca z form\u0105 przypominaj\u0105c\u0105 kartk\u0119 trzyman\u0105 w prawej zgi\u0119tej r\u0119ce. Lewa jest wskazuj\u0105co i zdecydowanie wyci\u0105gni\u0119ta w kierunku budynku politechnicznego, Galerii. Kiedy widz przeci\u0105ga wzrokiem w linii prostej od wyci\u0105gni\u0119tej r\u0119ki, po obrazie rzymianina ukazuje si\u0119 tr\u00f3jca akt\u00f3w: \u015brodkowy m\u0142odego m\u0119\u017cczyzny ze z\u0142o\u017conym papierem trzymanym w wyprostowanej w d\u00f3\u0142, wzd\u0142u\u017c tu\u0142owia r\u0119ce i z r\u0119k\u0105 lew\u0105 zgi\u0119t\u0105 lekko w \u0142okciu, zako\u0144czon\u0105 d\u0142oni\u0105 \u015bciskaj\u0105c\u0105 ma\u0142\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119. Ty\u0142em i bokiem do widza kieruj\u0105cego si\u0119 do Galerii stoj\u0105 akty kobiece. Ich twarze zwr\u00f3cone s\u0105 do m\u0119\u017cczyzny. Statyczno\u015b\u0107 pa\u0144 o\u017cywiaj\u0105 dyskretne gesty r\u0105k, tej kt\u00f3ra poprawia w\u0142osy na g\u0142owie, drugiej zbli\u017caj\u0105cej do lica twarzy jaki\u015b fragment zapisanego tekstu. Druga dziewczyna niezwykle spokojnie i oboj\u0119tnie dociska d\u0142oni\u0105 do uda grubawy, do\u015b\u0107 opas\u0142y tom literacki. W uk\u0142adach cia\u0142 stoj\u0105cych postaci w zasadzie nic ekspresyjnego nie zauwa\u017cy\u0142em. Jedynie wyprostowane lub zgi\u0119te r\u0119ce mog\u0105 przesy\u0142a\u0107, wyra\u017ca\u0107 emocje i intencje. Delikatna, prawie niezauwa\u017calna symbolika rze\u017ab zapisana zosta\u0142a w przekazie niezwykle oszcz\u0119dnych i skrajnie ascetycznych archetyp\u00f3w towarzysz\u0105cych. No i te niepokoj\u0105ce, niebia\u0144skie wr\u0119cz skrzyd\u0142a niebosk\u0142onu, m\u00f3wi\u0105ce o innej, nieziemskiej nierzeczywisto\u015bci. Tre\u015b\u0107 poni\u017cszego tekstu w ca\u0142o\u015bci po\u015bwi\u0119ci\u0142em zagadnieniu rzemios\u0142a rozumianego jako dziedzin\u0119 zorganizowanej wytw\u00f3rczo\u015bci wielu, wielu d\u00f3br materialnych, w tym najbardziej mi bliskich, czyli przedmiot\u00f3w cho\u0107 troch\u0119 artystycznych. Ale rzemios\u0142o to tak\u017ce przymiot indywidualnego i specyficznego warsztatu tw\u00f3rcy w danym zawodzie rzemie\u015blniczym. To jakby styl ka\u017cdego z rzemie\u015blnik\u00f3w-artyst\u00f3w, wed\u0142ug kt\u00f3rego cz\u0119sto ich rozr\u00f3\u017cniamy w licznej zawodowej spo\u0142eczno\u015bci.<\/p>\n<p>Trzymaj\u0105c si\u0119 powy\u017cszej logiki mo\u017cna odnie\u015b\u0107 si\u0119 do zdj\u0119\u0107 fotoreporta\u017cu z Galerii, kt\u00f3rych autor nie zrealizowa\u0142 dokumentuj\u0105c \u015bci\u015ble i szczeg\u00f3\u0142owo poszczeg\u00f3lne eksponaty. No to wspaniale\u2026Tak wyobra\u017ca\u0142em sobie powsta\u0142y materia\u0142. Dlatego z przyjemno\u015bci\u0105 mog\u0119 zaprosi\u0107 do swobodnej impresji, kt\u00f3ra jest zachwytem nad tym miejscem wybranym przez Genius Loci: (\u2026) rze\u017aby zwierz\u0105t, postaci ludzkich stoj\u0105cych naturalnie lub pozuj\u0105cych; krucyfiksy bez krzy\u017cy, samotne metalowe cia\u0142a ukrzy\u017cowanych Jezus\u00f3w Chrystus\u00f3w; studia portretowe samych g\u0142\u00f3w, twarzy, tzw. popiersia; sylwety przestrzenne hutnik\u00f3w, kowali, odlewnik\u00f3w z atrybutami ich zawod\u00f3w, wymodelowane w konwencji tradycyjnej, akademickiej, np. katalo\u0144ski odlewnik autorstwa Antoine\u2019a Bafilla 1894-1921; symboliczne, totemiczne rze\u017aby kameralne: d\u0142onie, a w nich jaki\u015b element, chocia\u017cby z or\u0142em; statuetki mog\u0105ce by\u0107 kameralnymi wersjami rze\u017ab monumentalnych postrzegane jak ich szkice, projekty; posta\u0107 siedz\u0105cego barda, trubadura graj\u0105cego lutni\u0105; ma\u0142e rze\u017aby postaci historycznych: J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego, Stefana Batorego w ubraniach i odzieniach z epok; \u015bwietne psychologiczne studia g\u0142\u00f3w, mi\u0119dzy innymi autorstwa Karoliny \u015aciegienny: prof. Leopolda Jeziorskiego 1931-2016; akty kobiece stoj\u0105ce i kl\u0119cz\u0105ce, realistyczne lub syntetyczne, og\u00f3lne, bez szczeg\u00f3\u0142\u00f3w anatomicznych; motyw macierzy\u0144stwa: matka i dziecko, nago oboje, ona ukazana w siadzie kl\u0119cznym unosi przed sob\u0105 i ponad sob\u0105 noworodka; figury chyba id\u0105cej pary rolnik\u00f3w: m\u0119\u017cczyzna i kobieta w stylu socrealistycznym; muza muzyki z uniesionymi r\u0119kami, w jednej trzyma harf\u0119; muza literatury z atrybutami pisarskimi; studia postaci m\u0142odzie\u0144c\u00f3w jako pe\u0142ne akty z realistyczn\u0105 anatomi\u0105; popiersia lub medaliony i plakiety z g\u0142owami kr\u00f3lewskimi, ksi\u0105\u017c\u0119cymi, w koronach, z pi\u0119knymi kobiecymi i bujnymi fryzurami; p\u0142askorze\u017aba i rze\u017aba przestrzenna opisuj\u0105ca pi\u0119kno m\u0142odego m\u0119skiego cia\u0142a w klasycznej, antycznej rzymskiej lub greckiej formie i estetyce kontrapostu: w sztukach plastycznych spos\u00f3b ustawienia postaci tak, i\u017c ca\u0142y ci\u0119\u017car jej cia\u0142a opiera si\u0119 na jednej nodze, podczas gdy druga jest odci\u0105\u017cona i tylko lekko wspiera si\u0119 na podstawie, taki uk\u0142ad n\u00f3g r\u00f3wnowa\u017cy wygi\u0119cie tu\u0142owia i r\u0105k, barki s\u0105 pochylone przeciwnie w stosunku do bioder co z pochyleniem g\u0142owy wywo\u0142uje z\u0142udzenie, \u017ce kr\u0119gos\u0142up rze\u017aby przyjmuje kszta\u0142t litery S, jedna z r\u0105k przewa\u017cnie jest spuszczona lu\u017ano, a druga zazwyczaj co\u015b trzyma; p\u0142askorze\u017aby a\u017curowe; siedz\u0105cy Budda; batalistyczna scena w rze\u017abie przestrzennej: na w\u015bciekle i szybko galopuj\u0105cych koniach je\u017ad\u017acy, \u017co\u0142nierze ukazani w momencie walki; plakieta-p\u0142askorze\u017aba: z profilu portret Ignacego Jana Paderewskiego; m\u0119skie popiersie klasycystyczne z zaczesanymi do ty\u0142u puklami mocno wymodelowanych w\u0142os\u00f3w; kompozycja przestrzenna, pomnik w miniaturze z gotycko wysmuk\u0142\u0105 postaci\u0105 Miko\u0142aja Kopernika o podstawie z\u0142o\u017conej z kolistych form symbolizuj\u0105cych orbity kosmiczne planet; medale: po\u015bwi\u0119cony Szczecinowi, inny obozowi zag\u0142ady w O\u015bwi\u0119cimiu, nast\u0119pny Henrykowi Sienkiewiczowi z jego portretem; medale dedykowane profesorowi Wac\u0142awowi Sakwie; w otoku medalu czytam: Arka Bo\u017cek, a w\u0142a\u015bciwie Arkadiusz Bo\u017cek, polski dzia\u0142acz w \u015al\u0105sku Opolskim; medale po\u015bwi\u0119cone: Katedrze Odlewnictwa Politechniki Cz\u0119stochowskiej i Myszkowskim Zak\u0142adom Metalurgicznym; 50 lat Pracy Naukowej i Dydaktycznej prof. dr in\u017c. Leopolda Jeziorskiego; medal z napisem: Tysi\u0105clecie Pa\u0144stwa Polskiego, Mieszko1, Miko\u0142aj Kopernik, Curie-Sk\u0142odowska; przy wej\u015bciu do Galerii mija si\u0119 tablic\u0119 pami\u0105tkow\u0105 przypominaj\u0105c\u0105 profesora Wac\u0142awa Sakw\u0119, kt\u00f3rego twarz w plakiecie p\u0142askorze\u017abnej uchwycona jest z profilu, a na dole odlano tekst przybli\u017caj\u0105cy osi\u0105gni\u0119cia patrona Muzeum. Galeria Politechniki Cz\u0119stochowskiej o tak wyj\u0105tkowym profilu ekspozycyjnym i naukowym, dydaktycznym jest niew\u0105tpliwie instytucj\u0105 unikatow\u0105 w skali uczelni technicznych w Polsce. Wprawdzie przy Politechnice Krakowskiej istnieje znana i presti\u017cowa Galeria Gil, ale jej dzia\u0142alno\u015b\u0107 odbiega od charakteru muzealnego i zdecydowanie preferuje ekspozycje zmienne, czasowe, wsp\u00f3\u0142czesne. Znany jest te\u017c fakt utworzenia przy Politechnice w Radomiu Wydzia\u0142u Sztuki, a wi\u0119c a\u017c takiej\u00a0 przepa\u015bci pomi\u0119dzy technik\u0105 a sztuk\u0105 nie ma\u2026<\/p>\n<p>Dla zainteresowanych: <a href=\"http:\/\/galeriasztuki.wip.pcz.pl\/index.html\">http:\/\/galeriasztuki.wip.pcz.pl\/index.html<\/a><\/p>\n<p style=\"text-align: right;\"><em>Tekst i zdj\u0119cia plenerowe: Marek Czarno\u0142\u0119ski<br \/>\n<a href=\"https:\/\/pbp.womczest.edu.pl\/new\/galeria\/rok-2022-rokiem-rzemiosla-w-wojewodztwie-slaskim\/\"><strong>galeria<\/strong><\/a><br \/>\n<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Rok 2022 Rokiem Rzemios\u0142a w Wojew\u00f3dztwie \u015al\u0105skim. Galeria Sztuki Odlewniczej im. Profesora Wac\u0142awa Sakwy Politechniki Cz\u0119stochowskiej. Fotoreporta\u017c Jaros\u0142awa Duma\u0144skiego. Na mapie administracyjnej Polski jedynie w Wojew\u00f3dztwie \u015al\u0105skim lokalny sejmik og\u0142osi\u0142 rok 2022 Rokiem Rzemios\u0142a. W tym kontek\u015bcie, obejmuj\u0105c my\u015blami ca\u0142e rzemios\u0142o, chcia\u0142bym symbolicznie skupi\u0107 si\u0119 przy rzemio\u015ble artystycznym. Obrazem jego jest Galeria Sztuki Odlewniczej im. Profesora Wac\u0142awa Sakwy maj\u0105ca sw\u0105 siedzib\u0119 w pomieszczeniach Politechniki Cz\u0119stochowskiej. Tej instytucji po\u015bwi\u0119ci\u0142em kolejn\u0105 wystaw\u0119<span class=\"ellipsis\">&hellip;<\/span><\/p>\n<div class=\"read-more\"><a href=\"https:\/\/pbp.womczest.edu.pl\/new\/rok-2022-rokiem-rzemiosla-w-wojewodztwie-slaskim\/\">Czytaj wi\u0119cej &#8250;<\/a><\/div>\n<p><!-- end of .read-more --><\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/PgmV4H-5Wm","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/pbp.womczest.edu.pl\/new\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/22838"}],"collection":[{"href":"https:\/\/pbp.womczest.edu.pl\/new\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/pbp.womczest.edu.pl\/new\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pbp.womczest.edu.pl\/new\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pbp.womczest.edu.pl\/new\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=22838"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/pbp.womczest.edu.pl\/new\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/22838\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":22856,"href":"https:\/\/pbp.womczest.edu.pl\/new\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/22838\/revisions\/22856"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/pbp.womczest.edu.pl\/new\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=22838"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}